ไปที่เนื้อหา



Sayno

เป็นสมาชิกตั้งแต่ 02 ก.ย. 2019
ออนไลน์ ใช้งานล่าสุด วันนี้, 02:49 AM
*****

กระทู้ที่ฉันเริ่ม

Sayno

02 กันยายน 2019 - 01:58 PM

5aab6fe7N0948009e.jpg


❢◥ ▬▬ Sayno ▬▬ ◤❢



ชื่อเวทมนต์ : Sayno

ออกเสียงว่า : เซโนะ

วัน/เดือน/ปีเกิด : 23 December 2005

อายุ : 14 ปี ช่วงที่บันทึก

เพศสภาพ : หญิง

เพศวิถี : หญิง

รูปพรรณสันฐาน : ใบหน้าโครงรูปหัวใจหน้าผากและข้างแก้มกว้างทรงคิ้วโค้ง ริมฝีปากบนบาง ดวงตารูปเมล็ดอัลมอนด์สีตาชมพูเข้มควบคู่กับดอลลี่อายส์ จมูกเล็ก ร่างกายผอมแต่พอมีนํ้ามีนวล สีผิวขาวออกไปทางอมชมพูในบางครั้งก็ขาวใสโดยเฉพาะอยู่ในที่มืดๆแสงไฟน้อยๆ เอวค่อนข้างที่จะคอดแต่ไม่มาก ต้นขาและน่องขาไม่อวบไม่ผอมค่อนข้างพอดิบพอดี เมื่อยืนเต็มความสูงแล้วเซโนะนั้นสูงเพียง 161 เซนติเมตร แต่เมื่อใดที่เบื่อหน่ายหรือเหนื่อยล้าก็จะยืนงอเข่าเพียงข้างใดข้างหนึ่งเพื่อสนองความขี้เกียจทำให้ดูเตี้ยไปหนึ่งเซ็น นํ้าหนักเปลี่ยนไปตามของที่ทานเข้าไปว่ามากเท่าไหร่ แต่จะไล่เรี่ยในช่วงสามสิบห้า-สามสิบเก้า เมื่อรู้สึกเขินอายสุดขีดสีหน้าจะเป็นเพียงสีแดงอ่อนๆเท่านั้น (มองใกล้ๆถึงจะเห็น) ไม่ได้แดงมากจนเห็นชัด ลักษณะการแต่งตัวของเจ้าตัวนั้นเป็นไปตามความชอบและสภาพอากาศในวันนั้นๆ ใส่รองเท้าผ้าใบที่สะท้อนกับแสงแดดแล้วจะเป็นประกายสายรุ้งอยู่เสมอ ไม่ค่อยชอบสวมใส่เครื่องประดับนอกจาก ต่างหูกับกิ๊บติดผม โดยปกติต่างหูจะไม่ใส่ชนิดที่ระเกะระกะมักจะใส่ที่ติดกับใบหู ควบคู่กับกิ๊บสีดำเรียบง่าย

อื่นๆ เพิ่มเติม : หน้าผากและข้างแก้มกว้างเป็นเหตุที่เจ้าตัวนั้นทำทรงผมฮิเมคัทในช่วงเเรกๆ แต่ไม่ได้ไม่กล้าถึงขั้นจะไม่ทำทรงอื่น ในต่อๆไปอาจจะเปลี่ยนทรงผมไปตามกาลเวลาเเละความสะดวก

อุปนิสัย : รักความสะอาดเรียบร้อย เป็นคนเบลออยู่ตลอดๆพลังงานเยอะแต่ง่วงเร็ว ชอบทำตัวให้ดูเท่จนค่อนข้างดูซึนหน่อยๆแต่ความจริงนั้นไม่เลย ชอบหลุดเด๋อมาให้คนอื่นเห็นอยู่ในบางครั้งเป็นคนชอบวางฟอร์ม หรืออาจจะขี้เก๊ก..? และชอบวางแผนให้ชีวิตตนเองเป็นไปตามที่วางไว้อยู่เสมอ เมื่อเริ่มต้นกับสถานที่ใหม่ๆจะเป็นคนเรียบร้อยค่อนข้างจะเเนบเนียนจริงๆแล้วซนและพูดมาก พอเวลาผ่านไปนานๆจะค่อยๆเผยธาตุแท้ของตนเองออกมาทีละนิด แต่คำที่ว่างานคืองานเล่นคือเล่น มันติดอยู่ในหัวและจะปฏิบัติตามเสมอ เป็นคนเคารพกฏในสถานที่นั้นๆ ไม่จำเป็นจะไม่แหก

ประวัติ : เซโนะอาศัยอยู่ใน เกาหลีเหนือกับแม่ที่ทำอาชีพชาวนาเพียงลำพังพ่อของเธอถูกประหารเพราะถูกจับได้ว่าลักลอบออกนอกประเทศ เหตุผลที่ชื่อ เซโนะ ถูกตั้งขึ้นโดยหมอดูหญิงชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งที่เดินทางมายังเกาหลีเหนือ ตอนที่เซโนะยังไม่ลืมตาดูโลกนั้น แม่ของเธอได้ไปดูดวงและหมอดูคนนั้นเอ่ยว่าจงตั้งชื่อ ลูกของท่านว่า เซโนะ จึงจะมีสิ่งโชคดีในชีวิตและเปี่ยมไปด้วยโชคลาภ ตอนแรกๆเเม่ของเธอก็ไม่ค่อยเชื่อ จนกระทั่งเซโนะอายุได้เพียง 4 ขวบ เธอก็นำโชคดีมาให้แม่ได้จริงๆ อยู่ๆแม่ของเธอนั้นก็ได้รับเงิน 1 ล้านวอน จากกิจกรรมในหมู่บ้าน
ซึ่งเป็นโอกาสยากมากที่จะได้รับเงินนั้น เพราะมีคนเล่นเป็นจำนวนมาก ตอนเด็กๆแม่เธอซื้อรองเท้าบัลเล่ต์สีดำให้ 2 คู่ คู่ใหญ่ กับ คู่เล็ก แม่เธอบอกว่า คู่เล็กใส่ตอนนี้เลยนะจ๊ะ ส่วนคู่ใหญ่ไว้ใส่ตอนลูกเป็นสาวเเล้วนะ แม่เธอพูดพลางหัวเราะออกมา ตอนนั้นเซโนะได้เเต่ยิ้มแห้งเพราะยังไม่ค่อยสนใจในเรื่องนี้ แม่สอนเธอเต้นบัลเล่ต์ตลอดมา เธอจึงเกิดชอบบัลเล่ต์ขึ้นมา ปัจจุบันเธอยังคงเก็บรองเท้าคู่ใหญ่ๆตอนนั้นไว้ จนกระทั่งเธออายุ 13 แม่เธอได้เสียชีวิตจากการถูกประหารเพราะทำผิดกฏภายในประเทศโดยการฉีดยาพิษเข้าสู่ร่างกาย เมื่อแม่ของเธอสิ้นลมหายใจ 1 เดือนครึ่งที่เธอคอยหลบเเต่อยู่ในบ้านนั่งร้องไห้ทุกวัน จนบางทีก็รู้สึกอ้างว้าง เดียวดายจนอยากจะจบชีวิตตนเองลงแต่มีอะไรบางอย่างที่ทำให้เธอไม่สามารถกระทำสิ่งนั้นได้ หลายเดือนต่อมาจนมาถึงช่วงปลายเดือนสิงหาคมมีอยู่คืนหนึ่ง เซโนะได้ฝันถึงแม่ของตนเองเดินมามอบกระดาษแผ่นหนึ่งให้ จำได้ว่าแม่เธออยู่ในชุดคลุมสีขาวใบหน้านั้นประดับไปด้วยรอยยิ้ม แลดูจะมาอำลาเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อเธอเจอแม่ถึงกับร้องไห้โฮออกมา พร้อมกับหยิบกระดาษแผ่นนั้นมาไว้ในมือและจู่ๆแม่เธอก็หายไป ในกระดาษนั้นเขียนว่า
หาแผ่นกระดาษสีครีมในห้องใต้หลังคาของบ้านที่เขียนไว้ว่า *ความลับ ท่านจะเจอบางสิ่งในตู้ * เมื่อเธออ่านจบจึงสะดุ้งตื่นขึ้นมาภายใต้แสงแดดยามเช้าตรู่ ร่างนั้นรีบเดินไปห้องใต้หลังคาบ้านตนเองทันที เมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้องนั้นก็เจอกระดาษบางอย่างที่ซ่อนไว้ในล็อกเกอร์ของคุณแม่ที่เธอโดนตักเตือนว่าห้ามเปิดตลอดมา วันนี้ถึงเวลาที่ต้องเปิดแล้วเธอคิดเพียงว่าถ้ามันสำคัญมากจริงๆมันต้องถูกล็อกไว้และเก็บไว้ที่ที่ดีที่สุด เมื่อเธอคิดดังนั้นจึงใช้ท่อนไม้เก่าที่วางเรี่ยราดไว้อยู่ทุบล็อกเกอร์ของแม่ตนเองจนลูกกุญเเจพังและสามารถเปิดออกมาได้ ในตู้นั้นเธอเจอความลับทุกอย่าง แม้กระทั่งสายเลือดพ่อกับแม่ของเธอที่ทั้งสองท่านคือพ่อมดกับแม่มด!! เซโนะอึ้งอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะรวบรวมสติได้ ในกระดาษนั้นบอกทางไปยังดินแดนหนึ่งโดยที่ข้างล่างกระดาษเขียนว่า สถาบันชั้นสูงเอลฟ์ประจำบ้านอีกด้วย เธอคิดไตร่ตรองสักพักและคิดว่ามันคงเป็นอีกมิติหนึ่ง(?) ที่พ่อและแม่ของเธอเคยใช้ชีวิตกันอยู่ที่นั่น จนกระทั่งเธอเริ่มเดินลงไปเก็บของ และทิ้งความทรงจำแสนโศกเศร้า ไว้ที่บ้านเก่าๆหลังนี้ที่เธอเคยอยู่กับแม่ เธอเก็บของที่คิดว่าจำเป็นพร้อมเสื้อผ้าใส่กระเป๋าใบใหญ่สองใบ เมื่อกำลังสาวเท้าจะออกจากบ้านสายตานั้นมองดูมุมต่างๆของบ้าน ก่อนจะยิ้มแล้วเอ่ยบางสิ่ง "ลาก่อนนะบ้านเกิดและ เกาหลีเหนือ ชั้นจะไม่กลับมาที่นี่อีก" และแล้วเธอก็ฝังกุญเเจบ้านไว้ใต้กระถางต้นไม้ข้างๆประตูเข้าบ้าน แล้วเดินทางอยู่นานกว่าจะมาถึงยังโลกเวทมนต์ เป้าหมายเธอคือการเข้าศึกษาในโรงเรียนเวทมนต์เอลฟ์ประจำบ้านแห่งนี้จนกว่าจะเรียนจบ และใช้ชีวิตต่อไปเรื่อยๆเพื่ออยู่ดำรงชีพที่โลกเวทมนต์แห่งนี้

อื่นๆตามที่ต้องการ : จากที่เธอเคยเป็นคนเงียบๆเรียบร้อย พูดจาไพเราะและเป็นคนเข้าสังคมไม่ค่อยเก่ง เครียดง่ายเสียใจง่าย นิดๆหน่อยๆก็ร้องไห้ จิตใจอ่อนแอและบอบบาง นิสัยอย่างว่าจะไม่ถูกใช้ ต่างกับตอนนี้สิ้นเชิงที่นิสัยได้เปลี่ยนไปเเล้ว

คุณเป็นพ่อมดแม่มดสายใด : สายขาว


สิ่งที่ชอบ :
การมีปฏิสัมพันธ์ที่ดี และมีมิตรสหาย
ของหวานที่มีชื่อว่า เครมบรูเล
ชากุหลาบ,ชาเขียวมะลิ
ของกิน,ขนมขบเคี้ยว
เครื่องดื่มร้อนๆ
คืนเดือนดับ
แรคคูน
หิมะ

สิ่งที่ไม่ชอบ :
พายุ
คำนวณเลข
คนไม่มีมารยาท,คนพูดแทรก
การที่ต้องจากลากับบางอย่าง
คนที่ดูจริงจังกับงานมากเกินไป
คนเงียบๆไม่เข้าสังคม อัธยาศัยไม่ดี
คนที่ชอบยุ่งเรื่องส่วนตัวของผู้อื่น ไม่ว่าจะอยู่ลับหลังหรือต่อหน้าก็ตาม ตราบใดที่ไม่สนิทก็ไม่ควรยุ่งจะดีที่สุด


อื่นๆเพิ่มเติม : ถ้าสามารถเปลี่ยนแปลงได้เธอก็อยากมีสายเลือดครึ่งดรายแอดมากกว่าสายเลือดแม่มดทั่วไปเสียอีก