ไปที่เนื้อหา



Karen Mason

เป็นสมาชิกตั้งแต่ 23 มี.ค. 2011
ออฟไลน์ ใช้งานล่าสุด วันนี้, 12:57 AM
****-

กระทู้ที่ฉันเริ่ม

Karen Mason

05 มกราคม 2019 - 02:09 AM

▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲

 

Ggdcpo3.jpg

 

▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲

 

ชื่อเวทมนตร์ของคุณ : Karen Mason
ออกเสียงว่า : คาเรน เมสัน

วัน/เดือน/ปีเกิด : 23 March
อายุ : ไม่ระบุ

เพศสภาพ : หญิง
เพศวิถี : หญิง

รูปพรรณสัณฐาน
สีผมตามกำเนิด : Platinum blonde
สีตาตามกำเนิด : Light green eyes
ความสูง : 158 cm.
น้ำหนัก : 43 kg.
สีผิวตามกำเนิด : Pale skin
ตำหนิที่เห็นได้ชัดเจน : ปานรูปพระจันทร์เสี้ยวขนาดเล็กตรงไหล่ข้างซ้าย และรอยแผลเป็นจากการถูกมนุษย์หมาป่ากัดในวัยเด็ก บริเวณต้นขาขวา
ลักษณะการแต่งตัว : หลายสไตล์ ส่วนใหญ่เป็นชุดเดรสสีอ่อน บ้างครั้งก็สวมเสื้อผ้าแนวสตรีท พร้อมกับผ้าคลุมสีฟ้าหรือสีขาว
อื่นๆ ตามที่ต้องการ : เป็นคนตัวเล็ก หุ่นบาง รูปร่างคล้ายเด็ก และฝาแฝดมีปานรูปพระอาทิตย์ขนาดเล็กตรงไหล่ข้างขวา

อุปนิสัย :
             ร่าเริง สดใส เฟรนด์ลี่ พูดมาก เวลาโมโหจริง ๆ จะเงียบใส่ อารมณ์ร้อนง่าย แต่ในบางเรื่องกลับเป็นคนที่ใจเย็นมาก ย้ำคิดย้ำทำ ขี้ลังเลสองจิตสองใจ ไม่ชอบการเริ่มต้นใหม่ อารมณ์แปรปวนง่าย เป็นคนที่มีความละเอียด ชอบความเป็นระเบียบ เห็นอะไรไม่เป็นระเบียบแล้วจะหงุดหงิด กังวลเกินเหตุ บางทีก็ไม่คิดอะไรเลย ในช่วงแรกจะระแวงคนที่เข้ามาคุยด้วยเพราะกลัวถูกหลอก ไม่ชอบการเป็นผู้นำ แต่ถ้าถึงเวลาที่จำเป็นจะทำหน้าที่ได้ดี แต่ช่วงเวลาอื่น มักจะถามความเห็นคนอื่นก่อน จริงจังกับทุกงานที่ต้องรับผิดชอบ ครอบครัวคือที่หนึ่งเสมอ


ประวัติ :
             ความทรงจำของเธอในวัยเด็กค่อนข้างเลือนลาง จึงทำให้เธอจำความไม่ค่อยได้นักว่าตัวเองเกิดและมาจากที่ใดกันแน่ ทุกอย่างมันเริ่มต้นขึ้นเมื่อคาเรนอายุได้ 5 ขวบ ทุก ๆ คืนในวันเกิดของเธอ คาเรนและพี่ชายฝาแฝด นามว่า วินเซนต์ มักจะชอบนอนดูพระจันทร์กลางทุ่งหญ้า ใกล้กับสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่พวกเขาอาศัยอยู่เป็นประจำ คืนนั้นเป็นคืนที่พระจันทร์เต็มดวงและส่องแสงสว่างได้งดงามที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา แต่เพราะเหตุนี้มันจึงกลายเป็นคืนที่เธอไม่มีวันลืม

             โชคร้ายของเธอ ที่คืนจันทร์เต็มดวงวันนั้น มีมนุษย์หมาป่าตนหนึ่งกลายร่างใกล้ ๆ กับบริเวณที่เด็กทั้งสองไปนอนเล่นพอดี มนุษย์หมาป่าเกิดอาการคุ้มคลั่ง และหิวกระหายเลือดทันทีที่กลายร่าง เนื่องจากสมัยก่อนยังไม่มียาระงับอาการมนุษย์หมาป่า ทำให้ทุกคืนจันทร์เต็มดวง สายเลือดนี้จำเป็นต้องออกมากลายร่างกลางป่าที่ห่างไกลจากผู้คนแทน

             แต่เพราะมีเด็กสองคนที่ส่งเสียงหัวเราะ นอนดูเดือนและดาวกันอย่างสนุกสนานอย่างไม่รู้เรื่องอยู่ใกล้ๆ มนุษย์หมาป่าที่มีสัมผัสรับรู้ด้านเสียงและกลิ่นที่ไวกว่าพ่อมดแม่มดธรรมดา จึงเริ่มออกล่าเหยื่อของมันด้วยความหิวโหย

             คาเรนและวินเซนต์ต่างก็กรีดร้อง และพากันวิ่งหนีออกไปจากสถานที่แห่งนั้น แต่แน่หละ แรงกายและแรงขาของเด็กตัวเล็ก ๆ อย่างพวกเขาไม่มีทางหนีมนุษย์หมาป่าพ้น คาเรนเริ่มหมดแรงเป็นคนแรก พอดีกับที่ขาของเธอไปสะดุดเข้ากับหินก้อนหนึ่ง เด็กสาวจึงถูกมนุษย์หมาป่าไล่ตามทัน และกัดเข้าที่ต้นขาน้อย ๆ ของเธอ วินเซนต์รีบวิ่งกลับมา และพยายามช่วยพยุงเด็กสาวให้ลุกขึ้นหนีไปกับเขา จึงทำให้เป็นเขาแทน ที่ถูกเล็งไว้เป็นเป้าหมายคนต่อไป ขณะที่มนุษย์หมาป่าหันมามองเขาด้วยแววตาดุร้าย พร้อมกับยื่นกรงเล็บของมันเข้ามาเกือบถึงตัวเด็กหนุ่ม ก็มีพ่อมดแถวนั้นพบเห็นเข้าเสียก่อน พวกเขารีบใช้คาถาป้องกันเด็กทั้งสอง และช่วยออกมาจากสถานการณ์นั้นได้ทันการ

             ตามความเป็นจริงคาเรนควรถูกช่วยรักษาไว้ได้ทันเวลา แต่เพราะในหมู่บ้านไม่มีผู้บำบัดที่มีความชำนาญพอ อีกทั้งแถวนั้นก็ไม่ได้มีมนุษย์หมาป่าออกมาเพ่นพ่านเป็นเวลานานแล้ว จึงทำให้ไม่มีใครสามารถรักษาเธอได้ ผู้บำบัดเหล่านั้นทำได้เพียงแค่ปฐมพยาบาลเบื้องต้น แต่บาดแผลก็ยังไม่หายดี เวลาผ่านไปจนครบ 3 วัน แม่มดคนหนึ่งเดินทางผ่านหมู่บ้านพวกเขา พร้อมกับข่าวลือที่ว่า เธอเป็นหมอที่สามารถรักษาผู้ป่วยให้รอดได้หลายชีวิตแล้ว วินเซนต์ได้ยินเข้า ก็ไปขอให้แม่มดคนนั้นช่วยรักษาบาดแผลให้น้องสาวของเขา

             อาการของเด็กสาวนั้นแย่มาก และเวลาเลยผ่านคืนที่ 3 มาแล้ว เป็นที่แน่นอนว่าไม่มีทางล้างคำสาปมนุษย์หมาป่าให้เธอได้ แต่แม่มดสาวคนนั้นยังสามารถช่วยให้คาเรนรอดชีวิตจากบาดแผลได้อยู่ แต่การรักษาต้องมาพร้อมกับข้อแลกเปลี่ยนหนึ่งอย่าง แม่มดสาวไม่ต้องการเงิน หรือค่าตอบแทนใด ๆ ทั้งสิ้น เธอต้องการเพียงแค่ความฝันของเด็กสาว คาเรนใฝ่ฝันที่จะโตเป็นผู้ใหญ่ และออกไปใช้ชีวิตด้วยตนเองกับพี่ชายของเธอได้อย่างเป็นอิสระ ตั้งแต่นั้นมาเด็กสาวจึงถูกสาปให้เป็นเด็กตลอดไป และไม่มีวันเติบโตเป็นผู้ใหญ่ได้อีก เมื่ออายุครบ 15 ปีบริบูรณ์ พร้อมทั้งวินเซนต์จะต้องถูกพรากจากเธอไป เพื่อแลกกับชีวิตของตน

             เมื่อเวลาผ่านไปจนเธออายุ 13 ปี อดีตต้นตระกูลเมสัน นามว่า เบลล่า เมสัน รับอุปถัมภ์คาเรนและวินเซนต์เข้าตระกูล และเลี้ยงดูพวกเธอ จนปัจจุบันหญิงสาวได้ดำรงตำแหน่งต้นตระกูลเมสัน เป็นอันดับที่สาม ต่อจาก เซเลน่า เมสัน แทนพี่ชายของเธอ เพราะคำสาปที่เกิดขึ้นกับตัวคาเรน วินเซนต์จึงหายสาปสูญไปตลอดกาล

 

sYc7Npm.gif


คุณเป็นพ่อมดแม่มดสายใด : ไม่เจาะจง

สิ่งที่ชอบ :

ชอบอ่านหนังสือ โดยเฉพาะจำพวกนวนิยายแนวแฟนตาซีหรือสืบสวน

ชอบลูกหมา ลูกสิงโต กระต่าย สัตว์ตัวเล็กน่ารัก เด็กน้อยตัวเล็กๆ ตุ๊กตา หรือของน่ารักๆ งุ่ยๆ

ชอบทานของหวานทั้งหมด และพวกนมร้อน ช็อกโกแลตร้อน ชีส ต่างๆ

ชอบฤดูใบไม้ร่วง หิมะ และความรู้สึกตอนที่สายลมพัดผ่านหน้า

ชอบมองดวงจันทร์ แต่ก็กลายเป็นคนกลัวพระจันทร์ตอนมันเต็มดวง หลังจากที่ถูกมนุษย์หมาป่ากัด

งานอดิเรก คือ การนอน และได้ทานของหวาน แกล้งคนอื่น บินบนไม้กวาด เล่นควิดดิช



สิ่งที่ไม่ชอบ :

ไม่ชอบทานเห็ด และอาหารบางอย่าง

กลัวแมลงสาบ หรือพวกแมลงตัวเล็กๆ กลัวพวกเครื่องเงิน

เกลียดกลิ่นน้ำหอม การถูกปลุก ความไม่เป็นระเบียบ

ไม่ชอบคนที่ไม่มีสัมมาคารวะ

ไม่ชอบการโดนทรยศ หรือโดนคนอื่นดูถูก

หงุดหงิดทุกครั้ง ถ้าห้องทำงานหรือห้องนอนของตนไม่เป็นระเบียบ หรือหนังสือของตัวเองขาด เป็นรอย หรือยับ


อื่นๆ ที่อยากระบุเพิ่มเติม : ไม่มี

 

Spoiler